ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Ελεύθερο το “Μαρία Λ”

Η Εταιρεία Vrontados S.A. ενημέρωσε το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας ότι το υπό ελληνική σημαία υπό διαχείρισή της πλοίο “Μαρία Λ” 50.388 dwt, απέπλευσε ελεύθερο στις 30 Αυγούστου 2011 από το λιμάνι José της Βενεζουέλας, με προορισμό την Ευρώπη, με φορτίο γαιανθράκων και τον πλοίαρχο, τους αξιωματικούς και το πλήρωμα σε πλήρη υγεία.
Το ελληνικό μπάλκ κάρριερ, κρατήθηκε από τις τοπικές Αρχές συνολικά 176 ημέρες όταν μετά από έρευνα στα ύφαλά του βρέθηκε ποσότητα ναρκωτικών ουσιών με εξωτερική παρέμβαση.
Όπως διαπιστώθηκε μετά από εκτενείς, διεξοδικές και χρονοβόρες ανακριτικές διαδικασίες, ούτε η πλοιοκτήτρια Εταιρεία, ούτε ο πλοίαρχος, ούτε οποιοδήποτε μέλος του πληρώματος έφεραν καμία απολύτως ευθύνη.
Με την ευκαιρία, η Vrontados S.A. εκφράζει μέσω του Υπουργείου, βαθιά ικανοποίηση για τον τερματισμό της δραματικής περιπέτειας του πλοίου της και της ταλαιπωρίας των ανδρών του πληρώματός του.
Συγχρόνως ευχαριστεί θερμά όσους συνέβαλαν στην αντιμετώπιση του προβλήματος και ιδιαίτερα την αυτού εξοχότητα τον Πρέσβη της Βενεζουέλας κ. Rodrigo Oswaldo Chaves Samudio.
Τέλος, επαινεί τους εκπροσώπους του Τύπου, οι οποίοι επέδειξαν σεβασμό στην παράδοση και το κύρος της Εταιρείας καθώς και στην ακεραιότητα και αξιοπρέπεια των ναυτικών της, παρουσιάζοντας εξαρχής στην κοινή γνώμη το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Από το TheSeaNation

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

«Απελευθερώθηκε» το tanker «MV Polar»

Απελευθερώθηκε από τους Σομαλούς πειρατές που το είχαν καταλάβει από τον περασμένο Οκτώβριο, το δεξαμενόπλοιο «MV Polar» της Paradise Navigation SA με 24μελές πλήρωμα.

Ωστόσο κατά τη διάρκεια της κατάληψης του πλοίου, απεβίωσε ένα εκ των μελών του πληρώματος.

Από τo TheSeaNation

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Αν θέλεις, ξαναπάρκαρε παράνομα!

Δείτε τι κάνει ο δήμαρχος
της πρωτεύουσας της Λιθουανίας Βίλνιους
στα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα,
αλλά και την συμπεριφορά του!



Το πήρα από τον Γκρινιαρόγατο

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Πέθανε ο Λεωνίδας Κύρκος

Σε ηλικία 87 ετών έφυγε από την ζωή το πρωί της Κυριακής ο Λεωνίδας Κύρκος από προβλήματα καρδιάς που αντιμετώπιζε. Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με πληροφορίες την Τετάρτη στο Α' Νεκροταφείο.
Ο Λ. Κύρκος υπήρξε ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, γεννήθηκε το 1924 στο Ηράκλειο Κρήτης. Γιος του πρώην υπουργού και βουλευτή της ΕΔΑ Μιχαήλ Κύρκου.
Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, αλλά δεν τελείωσε εξαιτίας επανειλημμένων πολιτικών διώξεων.
Το 1943, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στις γραμμές της σπουδάζουσας της ΕΠΟΝ και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος.
Το 1946, φυλακίστηκε επί οκτάμηνο για την πολιτική του δράση. Το 1948, έγινε μέλος του ΚΚΕ και την ίδια χρονιά, ξαναφυλακίστηκε για την πολιτική του δράση και ένα χρόνο μετά καταδικάστηκε σε θάνατο. Παρέμεινε φυλακισμένος έως το 1953. Ύστερα από την αποφυλάκισή του αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος της Ελληνικής Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της.
Την περίοδο (1953-1966), εργάστηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα «Η Αυγή», ενώ από το 1958 έως το 1961, διετέλεσε διευθυντής της.
Το 1961, έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στις εκλογές του ίδιου χρόνου εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στο Ηράκλειο, με το συνδυασμό του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Μετώπου (ΠΑΜΕ).
Κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974), συνελήφθη και κρατήθηκε σε διάφορες φυλακές της χώρας. Το 1968 έπειτα από τη διάσπαση του ΚΚΕ τάχθηκε στις γραμμές του ΚΚΕ Εσωτερικού και από το 1ο συνέδριο του κόμματος έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου.
Το 1974, στις πρώτες μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας εκλογές, εξελέγη βουλευτής Αθηνών, ως ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος Εσωτερικού, με το συνδυασμό «Ενωμένη Αριστερά».
Το 1981, εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής του ΚΚΕ-εσ. και επανεξελέγη το 1984, αλλά στις 18 Ιανουαρίου 1985, παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Κωνσταντίνο Φιλίνη.
Διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ-εσ.
Τον Ιούνιο του 1986, έγινε γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ-εσ., ενώ ένα χρόνο μετά, τον Απρίλιο του 1987, εξελέγη γενικός γραμματέας της «Ελληνικής Αριστεράς» (ΕΑΡ), η οποία δημιουργήθηκε από το ΚΚΕ-εσ. και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και νέων κινημάτων.
Στις 7 Μαΐου 1987, παραιτήθηκε από βουλευτής και αντικαταστάθηκε από το υποψήφιο της ΕΑΡ, Αντώνιο Μπριλλάκη.
Στις 4 Ιουλίου 1989, ορίστηκε πρώτος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου διατηρώντας τη θέση αυτή και στην επόμενη Βουλή που προήλθε από τις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1989 υπήρξε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Συνασπισμού, ενώ στις 4 Σεπτεμβρίου ορίστηκε μέλος της διευρυμένης (128 μέλη) Πολιτικής Επιτροπής του.
Στις 23 Νοεμβρίου 1989, ορίστηκε μέλος της γραμματείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού.
Στις 25 Ιουνίου 1990, εξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ) με 91 ψήφους υπέρ, 2 λευκά και 9 αποχές. Στις 7 Ιουλίου εξελέγη μέλος του νέου 17μελούς Εκτελεστικού Γραφείου της ΕΑΡ.
Στις 18 Μαρτίου 1991, αποχώρησε από την ηγεσία του Συνασπισμού ταυτόχρονα με τον Χαρίλαο Φλωράκη. Στις 30 Ιουνίου 1991, στην Α' Πανελλαδική Συνέλευση του Συνασπισμού, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1991, η πρότασή του για πολιτική λύση του σκανδάλου Κοσκωτά απορρίφθηκε από την Κεντρική Επιτροπή της ΕΑΡ.
Τον Οκτώβριο του 1995, τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας Ιπεκτσί.
Το Φεβρουάριο του 2000, ήταν υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας, μετά από πρόταση του Συνασπισμού, ενώ τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου, ανέλαβε πρόεδρος της «Κίνησης Πολιτών για μια Ανοικτή Κοινωνία».
Είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Διετέλεσε μέλος του προεδρείου του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης, από το οποίο του απονεμήθηκε το «Χρυσό Μετάλλιο Κιουρί».
Τον Ιανουάριο του 2003, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος του απένειμε το παράσημο «Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος».
Συγγραφικό Έργο: «Το αδιέξοδο βήμα του εθνικισμού»,εκδ. Θεμέλιο, 1994, «Ανατρεπτικά», εκδ. Προσκήνιο, 1995, «Στιγμές από την προσωπική μου διαδρομή», 2007, εκδ. ΕΣΤΙΑ, «Στιγμές ΙΙ»,εκδ. ΕΣΤΙΑ, 2008, «Εκ βαθέων», εκδ. Επίκεντρο, 2009, «Στιγμές ΙΙΙ», εκδ. ΕΣΤΙΑ, 2009.

Από τη Ζούγκλα

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Νεκρός ο δεύτερος στην ιεραρχία της Αλ Κάιντα

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της Αλ Κάιντα ο Ατίγια Αμπντάλ-Ραχμάν, σκοτώθηκε στις 22 Αυγούστου στο Πακιστάν, δήλωσε σήμερα στο πρακτορείο Ρόιτερς υψηλόβαθμος αξιωματούχος των ΗΠΑ.

Ο αξιωματούχος δεν ανέφερε πώς σκοτώθηκε ο Ραχμάν, αλλά είπε πως αυτό συνέβη στο Ουαζιριστάν, στο βορειοδυτικό Πακιστάν.

Ο θάνατος αυτός, σε σύντομο διάστημα μετά τη δολοφονία του ηγέτη της Αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν το Μάιο, είναι ένα μεγάλο χτύπημα στην εξτρεμιστική οργάνωση, δήλωσε ο αξιωματούχος των ΗΠΑ.

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Πειρατεία: Προειδοποίηση ασφάλειας πλοίων ανοιχτά του Μπενίν

Προειδοποίηση ασφάλειας πλοίων (maritime security alert) για τη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του Μπενίν, εκδόθηκε σήμερα, μετά την πειρατεία που εκδηλώθηκε στις 20 Αυγούστου στο πλοίο “ MT Emocean” περίπου 50 ναυτικά μίλια ανοικτά του Κοτονού.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει χαθεί κάθε επαφή με το πλοίο τα ίχνη του οποίου προς ώρας παραμένουν άγνωστα.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί σημαντικά οι πειρατικές επιθέσεις στη περιοχή και πρόσφατα ορίστηκε από τον Σύνδεσμο Lloyd's Market, ζώνη κινδύνου.

Από το TheSeaNation

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Βουλή: «Θυμήθηκαν» το ναυτιλιακό συνάλλαγμα

Κοντά στα 5,6 δις ευρώ κυμαίνεται το ναυτιλιακό συνάλλαγμα που εισέρρευσε μέχρι το Μάιο φέτος σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας τα οποία προσκομίστηκαν στη Βουλή από τον αρμόδιο αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Χάρη Παμπούκη σε απάντηση ερώτησης που είχε θέσει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας.

Μεταξύ άλλων ο κ. Παμπούκης σημειώνει τη σημασία της ποντοπόρου ναυτιλίας αλλά και την αναγκαιότητα άσκησης ευέλικτης πολιτικής.

Από το TheSeaNation

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Απετράπη πειρατεία δεξαμενόπλοιου στο Ομάν

Και δεύτερο δεξαμενόπλοιο αποπειράθηκαν να καταλάβουν πειρατές κοντά στο λιμάνι Σαλάλεχ του Ομάν τη Κυριακή, χωρίς να τα καταφέρουν αυτή τη φορά.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Διεθνούς Γραφείου Ναυσιπλοΐας, πειρατές με ένα πλεούμενο σκιφ καταδίωξαν και πυροβόλησαν το χημικό δεξαμενόπλοιο.
Οι πειρατές έκαναν πολλές απόπειρες να επιβιβαστούν στο δεξαμενόπλοιο και εγκατέλειψαν την επίθεση λόγω των ελιγμών αποφυγής που έκανε το δεξαμενόπλοιο.
Σημειώνεται ότι το Σαββάτο πειρατές κατέλαβαν το αγκυροβολημένο στον Κόλπο του Άντεν, δεξαμενόπλοιο MV Fairchem Bogey, αιχμαλωτίζοντας μπροστά στα μάτια της ακτοφυλακής της χώρας 21 Ινδούς που αποτελούν το πλήρωμά του.

Από το TheSeaNation

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Κλείσε το PC και άντε να πάρεις αέρα...

Ενδείξεις ότι η σχέση σου με το PC πρέπει να «τερματιστεί»

- Όταν νομίζεις ότι το ένα χιλιόμετρο είναι 1024 μέτρα.
- Όταν ακούς το «μου έκανε κλικ» και ρωτάς «δεξί ή αριστερό;».
- Όταν ακούς τη λέξη ποντίκι, ρωτάς τη μάρκα είναι.
- Όταν σκέφτεσαι ή παίζεις παιχνίδια, φέρνεις στον νου σου την εντολή «IF».
- Όταν ακούς τη λέξη «For», σου έρχεται στο μυαλό το γράμμα «i».
- Όταν βρέχει, βλέπεις τις σταγόνες σαν 0 και 1.
- Όταν γελάς με «LOL».
- Όταν ξέρεις όλες τις δυνάμεις του 2 μέχρι την 20ή.
- Όταν μιλάς στον υπολογιστή σου.
- Όταν βλέπεις όνειρα με υπολογιστές.
- Όταν βλέπεις εφιάλτες με υπολογιστές (ακόμα χειρότερο)...
- Όταν ονειρεύεσαι σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού.
- Όταν διαλέγεις την παρέα του υπολογιστή αντί για την παρέα των φίλων σου.
- Όταν έχεις χρόνια να αγγίξεις κοπέλα.
- Όταν η συλλογή σου από ταινίες (downloads) καλύπτει μια ολόκληρη τηλεοπτική σεζόν.
- Όταν ακούς τη λέξη παράθυρο και σου έρχονται τα windows στο μυαλό.
- Όταν λες «ορκίζομαι στον υπολογιστή μου».
- Όταν με το που ανοίξεις το στόμα σου οι φίλοι σου αρχίζουν να βαριούνται.
- Όταν πιστεύεις στο Matrix...

Άϊντε, καλοκαιράκι είναι ακόμα,
ολόκληρο Σαββατοκύριακο είναι μπροστά σου,
τράβα να ξελαμπικάρει το μυαλό σου,
άϊντε, μη πάθεις χειρότερα!!!

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Τσακ, κάνε μου μια χάρη...

Όταν ο Μπαράκ συνάντησε τον Σίλβιο...

Δεν την έχω για τα δόντια σου, Σίλβιο

Τσακ, έχω ένα προβληματάκι

Τακτοποιήθηκε ήδη (ο Τσακ όλα τα ξέρει)

Διά του λόγου το αληθές...

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Η Κατάληξη του αντιτορπιλικού Έλλη

Η Έλλη (ΒΠΚ Κ/Δ ΕΛΛΗ) ήταν εύδρομον (κατά την ορολογία του μεσοπολέμου) ή ελαφρύ καταδρομικό, κατά την μετέπειτα ορολογία. Είχε ναυπηγηθεί το 1912 στις ΗΠΑ για λογαριασμό της Κινεζικής Κυβέρνησης με το όνομα FEI HUNG, όμως η παραγγελία ακυρώθηκε λόγω της κινεζικής λαϊκής επανάστασης. Αγοράστηκε από το Ελληνικό Ναυτικό το 1914 και πήρε μέρος στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και τη Μικρασιατική εκστρατεία. Βυθίστηκε σε ειρηνική περίοδο, από το Ιταλικό υποβρύχιο Delfino (με κυβερνήτη τον Giuseppe Aicardi), ενώ ήταν αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι της Τήνου και συμμετείχε στον εορτασμό της Παναγίας (15 Αυγούστου 1940). Τα θύματα του τορπιλισμού ήταν 9 νεκροί και 29 τραυματίες (αν και στην αρχή έκαναν λόγο για ένα νεκρό, τον κελευστή Παπανικολάου). Η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή, αλλά και τόσο κοντά στην ακτή (άλλωστε μία τορπίλη κατέληξε στο λιμενοβραχίονα), ώστε μία γυναίκα, που βρισκόταν στην παραλία, πέθανε από συγκοπή.
Κείνοι που έπραξαν το κακό τους πήρε μαύρο σύγνεφο (κατά τον Ελύτη) και φαίνεται ότι κάπως έτσι έγινε. Στις 23 Μαρτίου 1943, και ενώ το υποβρύχιο Delfino βρισκόταν έξω από τον Τάραντα, στη Ν. Ιταλία, βυθίστηκε και πήρε μαζί του τα 28 μέλη του πληρώματος, που είχαν συμμετάσχει στον τορπιλισμό της Έλλης, εκτός από τον κυβερνήτη Aicardi, ο οποίος, αμέσως μετά τον τορπιλισμό της Έλλης, είχε παραδώσει στον Mario Violante.
Μετά τον πόλεμο η Ιταλική Κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποζημιώσει το πολεμικό ναυτικό μας. Οι Ιταλοί, το 1950, έδωσαν το καταδρομικό Eugenio di Savoia (το οποίο μετονομάσαμε σε ΕΛΛΗ), ως μέρος των ιταλικών επανορθώσεων. Το Eugenio di Savoia κατασκευάστηκε μεταξύ 1932-35, στα ναυπηγεία Ansaldo της Γένοβας. Από τον Ιούνιο του 1951, έγινε η έδρα του Αρχηγού του Στόλου. Το θράσος των Ιταλών συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, αφού (ανεπίσημα) σε διάφορους ηλεκτρονικούς τόπους διαμαρτύρονται (άκουσον, άκουσον) ότι τους αδικήσαμε!! Μας δώσανε, λένε, ένα καινούριο, μεγάλο καταδρομικό προς αντικατάσταση ενός σαράβαλου (εννοούν την Έλλη), που μας βύθισαν. Αφήνουν και ειρωνικά σχόλια για το γεγονός ότι το πλοίο που μας «χάρισαν» ήταν η ναυαρχίδα μας για πολλά χρόνια (το παίζουν, δηλαδή, και ευεργέτες των «φτωχών» και «κακόμοιρων» Ελλήνων!!)
Και εκτός από το θράσος των Ιταλών, ας δούμε και το δικό μας θράσος. Κάθε χρόνο τιμάμε τον τορπιλισμό με ένα στεφάνι στα νερά, που βυθίστηκε η Έλλη. Όμως, στο βυθό (47 μέτρα από την επιφάνεια) δε θα βρειτε παρά ελάχιστες λαμαρίνες από το ηρωικό καταδρομικό, την Έλλη. Να τι απέμεινε από το χιλιοσυζητημένο σύμβολο της Νεότερης Ιστορίας μας! Και αυτό γιατί, στη δεκαετία του 1950, κάποιος ιδιώτης, με την ανοχή των τοπικών και άλλων Αρχών, μίσθωσε καμιά δεκαριά σκαφανδοφόρους δύτες, που επί δύο χρόνια δούλευαν συστηματικά για το κόψιμο του σκάφους και την ανέλκυση των τμημάτων του, τα οποία στη συνέχεια πουλήθηκαν για σκραπ.

Η Ελλάδα της αρπαχτής σε όλο της το μεγαλείο!!!

Και για να μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι οι σύγχρονοι είναι αδιάφοροι για τα ιστορικά σύμβολα διαβάστε τη μαρτυρία του δύτη Αλ. Παπαδόπουλου (στα «ντοκουμέντα» του ΣΚΑΙ), ο οποίος πρωτοσυναντησε, μετά από πενήντα χρόνια, τις σκουριασμένες λαμαρίνες της Ελλης στο βυθό της Τήνου:

«…όταν οι δύτες συνειδητοποιούν τι βρίσκουν, βγάζουν τα επιστόμια από τις μπουκάλες τους, κάνουν τον σταυρό τους και φιλούν τα σκουριασμένα σίδερα, σαν να ήταν εικονίσματα».

Από τα 24γράμματα

Η Παναγιά της Τήνου

Προκαλεί το σεβασμό ο ευσεβής άνθρωπος, που αναζητά το Θείο και είναι πρόθυμος να διανύσει, ακόμα και, χιλιάδες χιλιόμετρα για να έχει αυτή τη, μεταφυσική, επαφή. Δεν υπάρχει θρησκεία που να μην έχει καθιερώσει την έννοια του προσκυνήματος: οι Αιγύπτιοι στο ναό της Μέμφιδος, οι αρχαίοι Έλληνες στην Επίδαυρο, οι Μεξικανοί στο ναό Quetzal, οι κάτοικοι του Περού στο Κούζκο, ο ποταμός Γάγγης για τους Ινδουιστές, η Μέκκα, οι Άγιοι Τόποι και πολλά άλλα. Όμως, ο αγαθός προσκυνητής έχει μεγάλη διαφορά από το θρησκευτικό τουρίστα (τι απαίσια φράση!) Η λογική του «τρία κομποσκοίνια ένα τάλιρο» δεν έχει καμία σχέση με την ανάγκη του πιστού να βρει δύναμη και κουράγιο για να υπομείνει την «άδικη» τιμωρία της ζωής του (όπως πιστεύει ο ίδιος). Αυτή η εμπορικό-τουριστική λογική, δυστυχώς, ισχύει στους περισσότερους τόπους προσκυνήματος που συνδέονται με την εμφάνιση της Παναγιάς: η Παναγία της Λούρδης στη Γαλλία, Φάτιμα στην Πορτογαλία, η Γουαδελούπη στο Μεξικό, η Παρθένος στο Montserrat της Ισπανίας (12ος αιώνας), της Μαύρης Παρθένου στην Czestochowa στην Πολωνία (14ος αιώνας). Ποιον να πρωτακούσει και που να πρωτοτρέξει και αυτή η Παναγία!! Ή, μήπως, νομίζετε ότι δεν τους ακούει αυτούς, τους «αιρετικούς», τους Καθολικούς Χριστιανούς; Για να βρείτε την απάντηση, ρωτήστε τον πλησιέστερο ταξιδιωτικό σας πράκτορα.
Ο Ναός της Παναγίας της Τήνου χτίστηκε εκεί που βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς, ύστερα από όραμα της μοναχής (και αργότερα Αγίας) Πελαγίας στις 30- 1- 1823 και θεωρείται έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Ο ναός έχει κτιστεί πάνω στα θεμέλια παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη. Στην ίδια θέση βρισκόταν και ο αρχαίος ναός του Διονύσου.
Πάντως, η Μεγαλόχαρη φαίνεται ότι έχει ιδιαίτερη σχέση με το νησί και αυτό γιατί οι Καθολικοί του νησιού (30% των κατοίκων) λάτρευαν, και λατρεύουν μέχρι σήμερα, μία, ακόμα, θαυματουργή εικόνα της, που ξεθάφτηκε στην Τηνο, την Παναγία του Βρυσιού. Μέχρι και ο Σεβ. Άγγελος Roncalli, ο μετέπειτα Πάπας Ιωάννης 23ος είχε επισκεφτεί (το 1937) το Βρυσί, ενώ οι καθολικοί πιστοί ονειρεύονταν να καταστήσουν το νησί ως τη «νέα Λούρδη». Το νησί άλλωστε είναι ένας ιδανικός σταθμός στη μετακίνηση των Καθολικών πρός τους Αγίους Τόπους. Αμέσως κινητοποιείται άμεσα η ορθόδοξη κοινότητα που δεν είδε με καλό μάτι τις προθέσεις των Καθολικών. Η φήμη της θαυματουργής Παναγίας της Τήνου δεν ήταν τόσο μεγάλη στην προΜεταξική Ελλάδα. Οι Ορθόδοξοι του νησιού ζητούν τη βοήθεια της συζύγου του Ιωάννη Μεταξά, (κατάγεται από το νησί) για να προβληθεί στο πανελλήνιο η θαυματουργή Παναγία της Τήνου και να γίνει σημαντικό προσκύνημα για τους Ορθοδόξους. Έτσι, η υπερβολική λαϊκή απήχηση της Παναγίας των Ορθοδόξων, με την στήριξη της συζύγου του Δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά και όλου του κρατικού μηχανισμού, έκαναν το νησί βασικό τόπο προσκυνήματος των ορθοδόξων και ανάγκασαν τους Καθολικούς να αλλάξουν τα σχέδια τους.

Από τα 24γράμματα

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Τήνος (Χώρα, Ν37ο32΄32.37΄΄ Ε25ο10΄46.03΄΄ )

Ιστορικά στοιχεία
Είναι δώρο από το Θεό να επισκεφτείτε την Τήνο. Και αυτό γιατί, πολύ πριν την ανακάλυψη της θαυματουργής εικόνας της Παναγιάς (1823), η φύση το προίκισε με τα ομορφότερα ακρογιάλια του πλανήτη. Συγχρόνως, αγαπήθηκε από τους κατοίκους του και το στόλισαν με όλο το μεράκι της ανθρώπινης δύναμης και δημιουργίας.
Το νησί απέχει 82νμ από τον Πειραιά και 60νμ από τη Ραφήνα. Βρίσκεται νότια της Άνδρου (από την οποία απέχει μόλις μισό ναυτικό μίλι) και έχει έκταση 194 τ. χλμ. και μόνιμο πληθυσμό, περίπου, 8500 κατοίκους (και πάνω από 750 εκκλησίες, δηλαδή, μία εκκλησία ανά δώδεκα κατοίκους, περίπου). Το συνολικό μήκος της ακτογραμμής της υπολογίζεται σε 114 χλμ. και ο περίπλους των παραλίων της απαιτεί πλου 37 ν.μ. Στο νότιο μέρος χωρίζεται από τη Μύκονο με το «Στενό του Τσικνιά», που παλαιότερα τρόμαζε ιδιαίτερα τους ναυτικούς των ιστιοφόρων.
Το όνομα της Τήνου είναι, πιθανώς, προελληνικό και, ίσως, συσχετίσθηκε με τον πρώτο οικιστή, τον Τήνο, ή με το φοινικικό ΤΑΝΝΟΤΗ ή ΤΑΝΝΟΘ (tannoth) που σημαίνει όφις (: φίδι). Γι αυτό και στην αρχαιότητα ονομαζόταν και Οφιούσα (: το νησί με τα πολλά φίδια) τα οποία σύμφωνα με το μύθο εξολόθρευσε ο Ποσειδών, ο οποίος ήταν και ο Προστάτης του νησιού. Κατ΄ άλλους η Τήνος ήταν η μόνιμη κατοικία του Θεού των Ανέμων, του Αιόλου (έτσι οι αρχαίοι εξηγούσαν τους δυνατούς ανέμους που επικρατούσαν στην περιοχή). Ονομάσθηκε, επίσης, και Υδρουσσα, λόγω των πολλών πηγών. Σύμφωνα με μία άλλη ερμηνεία το Υδρούσα προκύπτει από τον αναγραμματισμό της λέξης Δρυούσα(: δρυς, βελανιδιά). Στην αρχαιότητα η Τήνος παρήγαγε εκλεκτά σκόρδα, γι αυτό ο Αριστοφάνης την αποκαλεί σατιρικά ως «Σκορδοφόρο»
Η Τήνος είναι η πατρίδα του μεγαλύτερου Έλληνα γλύπτη, του Γιαννούλη Χαλεπά (στον Πύργο, υπάρχει το σπίτι του και λειτουργεί ως μουσείο με ορισμένα έργα του), αλλά και σημαντικότατων ζωγράφων, όπως του Λύτρα και του Γύζη.

Τα νησάκια γύρω από την Τηνο
1. Οι Κάλογεροι (Ν 37ο40΄07΄΄71 Ε 24ο58΄ 07΄΄39). Πρόκειται για μία μικρή συστάδα τριών νησιών στο στενό Ανδρου-Τηνου. Τη συστάδα αποτελούν : 1.α. Το Νησί ή Μεγάλο νησί ή Κοντινό. Βρίσκεται, μόλις 150 μέτρα από την ακτή και απ΄εδώ εξάγονται οι περίφημες μαύρες πλάκες, που χρησιμοποιούνται για τις στέγες των σπιτιών. 1. β. Δύσβατο (Ν 37ο 40΄΄ 35΄32 Ε 24ο 58΄΄01΄΄61). Πάνω στη βραχονησίδα Δύσβατο λειτουργεί φάρος που κτίσθηκε το 1903.Το ύψος του πύργου του είναι 9 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 31 μέτρα. 1. γ. Η τρίτη και μικρότερη βραχονησίδα βρίσκεται λίγα μέτρα βόρεια του Δυσβατου
2. Η νησίδα Πλανήτης ή Πλανούδη (Ν 37ο39΄΄55΄41 Ε 25ο03΄΄89΄61) βρίσκεται κοντά στο βορειοδυτικό άκρο της Τήνου και αποτελεί την προέκταση της φυσικής λιμενολεκάνης του όρμου Πανόρμου. Ο Πλανήτης χωρίζεται από την ακτή της Τήνου με ένα πολύ στενό πέρασμα, το βάθος του οποίου δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει έκταση περίπου 125 στρέμματα. Πάνω στο νησάκι ορθώνεται ο παλιός εγκαταλελειμμένος φάρος, που φώτισε για πρώτη φορά το 1886. Σήμερα, λίγο δίπλα, λειτουργεί νέος, αυτόματος φάρος.
3. Κούκος: βρίσκεται έξω από τον όρμο Βαθέως (πολύ μικρή βραχονησίδα).
4.Αποκοφτός (Ν 37ο36΄΄41΄66 Ε 25ο01΄΄38΄36): στη δυτική πλευρά του όρμου των Ιστερνίων.
5. Βλαντοί (Ν 37ο31΄28΄΄82 Ε 25ο12΄41΄΄14) : πρόκειται για δύο μικρούς βράχους, μόλις που ξεχωρίζουν από τη θάλασσα. Βρίσκονται στα τριακόσια μέτρα από την παραλία του Αγίου Σωστη.
6. Δρακονήσι ή Σοφράνο (Ν37ο38΄34΄΄97 Ε 25ο 08΄14΄΄74): Βόρεια του όρμου της Κολυμπήθρας βρίσκεται το Δρακονήσι. Στη δυτική πλευρά υπάρχουν δύο μικρές θαλάσσιες σπηλιές. Στη βραχονησίδα φύεται ο κρίταμος, ένα εξαιρετικό μπαχαρικό, που οι ντόπιοι χρησιμοποιούν για τις σαλάτες και τα φαγητά τους.
7. Πρασονήσια ή Γκιώνης: Είναι δύο βράχοι στα Ανατολικά του Δρακονησίου, που θυμιζουν εξωτικό τοπίο. Όσοι διαθέτουν φουσκωτά μπορούν να μπουν μέσα σε μια μικρή σπηλιά και να νοιώσουν μοναδικές στιγμές γαλήνης.

Από τα 24γράμματα

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Το Ελληνικό χρηματιστήριο 15 χρόνια πίσω!


Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Κάντε μια αλλιώτικη διαδρομή με το "Μουτζούρη" στο βουνό του Πηλίου


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ

Καθημερινά έως τις αρχές Σεπτεμβρίου

Ο λευκός καπνός από το φουγάρο, σήμα κατατεθέν του τραίνου του Πηλίου

"Το τρένο φεύγει στις 8..." Στην πραγματικότητα το τρένο φεύγει στις 10 το πρωί, κάθε μέρα, το καλοκαίρι. Με αφετηρία τα Άνω Λεχώνια, το τρενάκι του Πηλίου καταβροχθίζει τα χιλιόμετρα του βουνού για να φτάσει μετά από μια γοητευτική διαδρομή, στον ειδυλλιακό σταθμό των Μηλεών.

Σε μια από τις στενότερες σιδηροδρομικές γραμμές στον κόσμο, μήκους 60 εκ., και με φορτίο 4 βαγόνια, το τρένο θα σκαρφαλώσει σιγά σιγά τις ημιορεινές πλαγιές του Πηλίου διασχίζοντας τις πράσινες - ακόμα και το καλοκαίρι - πλαγιές.
Το όνομα "Μουτζούρης", με το οποίο είναι γνωστό το τρενάκι, αντιπροσωπεύει την εικόνα του όταν παλιότερα η ατμομηχανή του έκαιγε κάρβουνο και παρήγαγε σκούρο καπνό.
Κατά τη διάρκεια της 90λεπτης διαδρομής του, θα κάνετε μια σύντομη στάση στην Άνω Γατζέα για παγωτό, αναψυκτικό ή καφέ!
Πέρα από τις φυσικό κάλλος της η διαδρομή περνάει από γεφύρια όχι μόνο όμορφα, αλλά και ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κατασκευής. Στοιχεία όπως η λαξευτή μαρμαρόπετρα και ο γκρίζος ασβεστόλιθος για τις αντιστηρίξεις, τα τοξωτά γεφύρια, οι καμάρες κι οι σήραγγες θα σας εντυπωσιάσουν.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να κάνει κανείς σε δύο γέφυρες: την λίθινη πεντάτοξη γέφυρα στο Καλόρεμα, κοντά στο Μαλάκι και η μεγάλη μεταλλική γέφυρα με την καμπύλη πορεία, σχεδιασμένη από τον Ταξιάρχη ή Ντε Κίρικο, πατέρα του γνωστού ζωγράφου. Η γέφυρα αυτή βρίσκεται λίγο πριν το τέλος της διαδρομής, λίγο πριν μπείτε στον σταθμό στις Μηλιές.
Στο τέλος της διαδρομής η ιδιαίτερα πυκνή βλάστηση από πλατάνια, τα ρέματα και τα τρεχούμενα νερά θα ικανοποιήσουν τις αισθήσεις σας.
Από τον σταθμό εδώ ξεκινάει το γραφικό καλντερίμι που οδηγεί στο κέντρο του χωριού. Παραδοσιακοί ξενώνες, ταβέρνες, η εκκλησία των Ταξιαρχών που χτίστηκε πριν το 1741, το λαογραφικό μουσείο και η βιβλιοθήκη, μια από τις παλαιότερες στην Ελλάδα, περιμένουν τους επισκέπτες για περιήγηση.
Αξίζει να δείτε όσα περισσότερα μπορείτε αλλά και να φάτε και να πιείτε το τσιπουράκι σας σε κάποια από τα ταβερνάκια ή μεζεδοπωλεία του χωριού. Δύο προτάσεις είναι η ταβέρνα στην πλατεία, όπως και εκείνη στο σταθμό, μέσα στα δέντρα και πάντα με δροσιά. Ο χρόνος είναι αρκετός αφού η επιστροφή σας από Μηλιές στα Άνω Λεχώνια θα γίνει στις 3 το απόγευμα. Άρα έχετε, συνολικό χρόνο παραμονής στο γραφικό κεφαλοχώρι γύρω στις 3,5 ώρες.

Η ιστορία
Το αρχικό έργο κατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής άρχισε το 1896 και παραδόθηκε εν μέρη το 1896 και ολόκληρο το 1903. Η γραμμή τότε κάλυπτε την απόσταση από τον Βόλο μέχρι τις Μηλιές και δεν είχε τουριστικό βέβαια χαρακτήρα, αλλά εμπορικό, εκπαιδευτικό και φυσικά ψυχαγωγικό. Ολόκληρες γενιές έζησαν στο ρυθμό αυτού του μεταφορικού μέσου.

Την επίβλεψη της κατασκευής του σιδηροδρομικού δικτύου είχε ο Εβαρίστο Ντε Κίρικο, ο πατέρας του γνωστού ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, που γεννήθηκε στο Βόλο. Στα έργα κατασκευής του δικτύου, ο μικρός τότε Ντε Κίρικο ήταν εκεί, παρατηρώντας το μέσο που έμελλε αργότερα να τον εμπνέει και να συνοδεύει σταθερά τις δημιουργίες του.

Πρόσβαση στους δύο σταθμούς
Η πρόσβαση στο σιδηροδρομικό σταθμό Άνω Λεχωνίων που απέχει 12 χιλιόμετρα από το Βόλο, γίνεται από το δρόμο προς Καλά Νερά, με το λεωφορείο της γραμμής Βόλου – Λεχωνίων – Πλατανιδίων και κάνει στάση 50 μέτρα από το σταθμό. Η πρόσβαση γίνεται και με ΙΧ καθώς υπάρχει μεγάλος χώρος στάθμευσης μπροστά στο σταθμό. Υπάρχουν καφέ πινακίδες σήμανσης του σταθμού από τον παρακείμενο οδικό άξονα.

Η οδική πρόσβαση στο σταθμό Μηλεών γίνεται μόνο με ΙΧ και υπάρχουν περιορισμένες θέσεις στάθμευσης στην περιοχή του σταθμού, η κατεύθυνση του οποίου σημαίνεται με καφέ πινακίδα από τον οδικό άξονα που οδηγεί στις Μηλιές.

Από το in.gr

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Υποβάθμισε τις ΗΠΑ η Standard & Poor's...

... από ΑΑΑ σε ΑΑ+


Εν μέσω των κλυδωνισμών στις διεθνείς αγορές για την κρίση χρέους που πλήττει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor's προχώρησε σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ, από τη βαθμίδα AAA στην βαθμίδα AA+.

Πρόκειται για την πρώτη υποβάθμιση στην ιστορία των ΗΠΑ και το γεγονός αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις σε παγκόσμια κλίμακα.

Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ κατηγόρησε, πάντως, την S&P ότι έκανε ένα «χονδροειδές και ερασιτεχνικό» λάθος υπολογισμό στις προβλέψεις για τον προϋπολογισμό της χώρας.

Νέο παγκόσμιο σταθερό αποθεματικό νόμισμα ζητά η Κίνα, μετά την υποβάθμιση των ΗΠΑ.

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Οίκος Moody’s: η ιστορική αξιoλόγηση των... αξιολογητών

του Γιώργου Δαμιανού

Ποιος ήταν ο John Moody; Τι σημαίνει το όνομά του;

H ιστορία του οίκου Moody’s.

Η λέξη Moody’s έχει μπει, πλέον στην καθημερινότητα μας. Στο ελληνικό λεξιλόγιο πριν ή μετά τη λ. Moody’s υπάρχει η λέξη υποβάθμιση. Το όνομα είναι βαρύγδουπο και προβάλλεται ως “έγκυρο” από τα ελληνικά και ξένα Μ.Μ.Ε. Οι εκθέσεις το οίκου Moody’s ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και υποθηκεύουν το σήμερα και το αύριο του πλανήτη, αφού καθορίζουν το αν θα δανειστεί, και με ποιους όρους, μια χώρα. Υποθηκεύει το μέλλον του πλανήτη, γιατί ως γνωστόν, τα δανεικά αυτά θα τα πληρώσουν και οι μελλοντικές γενιές.

Τα πρώτα βήματα του John Moody/ Τζον Μούντι

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η επωνυμία Moody’s προέρχεται από το επώνυμο ενός, μάλλον, αποτυχημένου δημοσιογράφου / οικονομικού αναλυτή, που έδρασε στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα. Το πλήρες όνομα του ήταν Τζον Μούντι (John Moody, 1868 – 1958) και στα Ελληνικά θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε ως Γιάννης Τσαντίλας.

Ο Γιαννάκης, λοιπόν, ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, δίχως πανεπιστημιακές γνώσεις (στα γεράματα θα του δώσουν onoris causa, πτυχίο στη Νομική) και κάπου στο μεσοστράτι της ζωής του (το 1909) αποφάσισε να ασχοληθεί με ένα μεσιτικό/ χρηματοοικονομικό γραφείο στη Νέα Υόρκη. Ήταν έξυπνο παιδί, παιδί της πιάτσας και καθώς το μάτι του έκοβε, όπως κόβει σε όλα τα λαμόγια (τα μυωπικά τους ματάκια βλέπουν τα κοντινά αλλά χάνουν τα μακρινά) αποφάσισε να εισάγει για πρώτη φορά έναν πίνακα αξιολόγησης στις επενδύσεις των σιδηροδρόμων. Ο Τζον Μούντι (ή Γιάννης Τσαντίλας) υπεραπλουστεύοντας κάθε έννοια οικονομίας φτιάχνει έναν κατάλογο (ανάλογο με την αξιολόγηση των κινηματογραφικών ταινιών σε ένα σημερινό έντυπο) και με γράμματα (ΑΑΑ, ΑΑ, Α…) αντί για αστερίσκους βαθμολογεί τις επενδύσεις στους σιδηροδρόμους των Η.Π.Α. Η απλότητα του θέματος άρεσε στους επενδυτές και το όνομα του Γιαννάκη ξεχωρίζει. Πολύ γρήγορα o “Γιαννάκης Τσαντίλας” αυτοαναβαθμίζει το γραφειάκι του και από μεσίτης αυτοανακηρύσσεται πραγματογνώμονας επιχειρήσεων. Βγάζει χρήματα, δηλαδή, πουλώντας πληροφορίες για τη βιωσιμότητα των εταιρειών και αξιολογεί, με τον τρόπο που αξιολογούν τα λαμόγια τη βιωσιμότητα άλλων επιχειρήσεων αλλά και την εμπορευσιμότητα των μετοχών. Η αμοιβή του είναι υψηλή (σήμερα, για κάτι αντίστοιχο παίρνει, περίπου, 150.000 ευρώ καθώς και ποσοστά από τις αγοροπωλησίες των μετοχών) αλλά ας όψεται η ανασφάλεια του κοσμάκη, καθώς ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη και κανένας δεν ξέρει (ούτε και ο ίδιος ο Μούντι, ο Τσαντίλας, πως θα καταλήξει). Η ανασφάλεια του κοσμάκη αυξάνεται όλο και περισσότερο, γιατί μετά τον πόλεμο και τις κοινωνικά άστοχες συμβουλές του Γιαννάκη (που συμπυκνώνονται στο “βαθυστόχαστο” δόγμα “αρπάξτε, ξεσκίστε, τελειώσατε”) η Αμερική θα οδηγηθεί το 1929 στο χρηματιστηριακό κραχ με παγκόσμιες επιπτώσεις. Κατά ορισμένους ο Γιαννάκης, ο Μούντι, δεν είχε πάρει είδηση για το επερχόμενο κραχ και γι αυτό δεν ενημέρωσε τους πελάτες του (είπαμε ότι τα λαμόγια πάσχουν από μυωπία, αλλά ο Γιαννάκης, μάλλον, είχε και πρεσβυωπία). Μάλιστα, οι κακές γλώσσες λένε ότι οι συμβουλές/αρπαχτές του Γιαννάκη είχαν σημαντικό μερίδιο στο να οδηγηθούν οι Η.Π.Α. στο κραχ.

Αυτοανακηρύσσεται αξιολογητής των κρατικών ομολόγων

Μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο λόγω της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας τους, οι Η.Π.Α. δανείζουν ανεξέλεγκτα τις χώρες που ελέγχουν και το ίδιο κάνουν και τα χρηματοπιστωτικά της ιδρύματα. Η ευθυνοφοβία ή η ανικανότητα, όμως, των κρατικών υπαλλήλων δημιουργεί την ανάγκη για τη γνωμοδότηση ενός εμπειρογνώμονα, ο οποίος θα γνωματεύει, αν η τάδε χώρα είναι και φερέγγυος για να τη δανείσουν. Ο Αμερικανός υπάλληλος που διαχειρίζεται το αποθεματικό “του δείνα” σωματείου φορτηγατζήδων θέλει να επενδύσει τα χρήματα των ασφαλισμένων αλλά, δυστυχώς, δεν έχει ξανακούσει τις μισές χώρες του πλανήτη. Πως θα δανείσει μια χώρα που δεν ξέρει την ύπαρξη της;

Τη λύση αναλαμβάνει να τη δώσει ο Γιαννάκης, ο Τσαντίλας. Από μεσίτης και εμπειρογνώμονας επιχειρήσεων αυτοανακηρύσσεται “αξιολογητής” των κρατικών ομολόγων και βαθμολογεί την πιστοληπτική ικανότητα όλων των κρατών του πλανήτη. Προσλαμβάνει μια φουρνιά 25χρονων αριστούχων των καλύτερων πανεπιστημίων της υφηλίου (τσοχλανοπαρέα αριστούχων) και χωρίς πρότυπα, δίχως οικονομετρικά κριτήρια αλλά με προσωπικές εκτιμήσεις κάποιων υπαλληλίσκων, που οι ίδιοι αυτοχαρακτηρίζονται “σαΐνια με ένστικτο” αποφασίζουν ότι η τάδε χώρα πρέπει να πληρώσει ένα συγκεκριμένο επιτόκιο, αν ζητήσει δανεικά, η άλλη χώρα ένα υψηλότερο, ενώ η τρίτη δεν πρέπει να δανειστεί καθόλου, γιατί είναι αναξιόπιστη. Αυτοί οι έγκυροι οικονομικοί αναλυτές, όπως αυτάρεσκα αυτοαποκαλούνται, εξανεμίζουν τον ιδρώτα των εργαζομένων και υποθηκεύουν το μέλλον γενεών και γενεών.

Τη δόξα της τσοχλανοπαρέας του Γιαννάκη ζήλεψαν και άλλοι παρόμοιοι “οίκοι”, όπως οι: Standard and Poors, Fitch, που αν και φαίνονται ως ανταγωνιστές έχουν ένα κοινό στοιχείο: την αδιαφάνεια. Κανένας δε δημοσιοποιεί τα στοιχεία αξιολόγησης και θεωρούν απόρρητο τις πηγές στις οποίες στηρίζονται οι “πληροφορίες τους”, για το αν μια χώρα μετά από 30 χρόνια θα είναι ικανή να αποπληρώσει τα δανεικά που πήρε (τι να σου κάνει το Χάρβαρντ, αυτό δεν το γνωρίζει ούτε η Κατίνα, η Σμυρνιά, που έχει και κληρονομικό χάρισμα!!!).

Ο Γιαννάκης ο Τσαντίλας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το μαγαζάκι του που στηριζόταν, το 1909, στην προσωπική λαμογιά, ενός αγράμματου και είχε σκοπό να κάνει καμιά αρπαχτή, θα διοικείται, σήμερα, από ανέραστα μαθητούδια και θα ελέγχει τον πλανήτη. Βλέπετε, δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα εξαφανιστούν οι πολιτικοί από τον πλανήτη. Και δε μιλάμε για την Ελλάδα ή την Πορτογαλία (ποιος νοιάζεται, άλλωστε;) αλλά μιλάμε για τον τρόμο στα μάτια του Ομπάμα και της Μέρκελ, όταν αναμένουν την έκθεση του οίκου Moody’s.

Και ενώ η κήνσωρ Μέρκελ δεν κουράζεται να προσβάλλει και να “νουθετεί” τους Έλληνες, δε λέει κουβέντα για όλους αυτούς τους ανεξέλεγκτους “οίκους”, που καταλύουν κάθε έννοια πολιτικής. Μόνο τις προάλλες σαν να ξύπνησε από τρομερό εφιάλτη η κυρία Μέρκελ ψέλλισε: “Δε θα επιτρέψουμε στους οίκους να μας στερήσουν την ελευθερία μας να αποφασίσουμε”. Το είπε, ήπιε λίγο νερό και ξανακοιμήθηκε ονειρευόμενη ότι κάποτε θα γίνει πολιτικός.

Από τα 24γράμματα

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Έλληνας παπάς...

...διαβάζει το Ευαγγέλιο από το iPad!


Το μοντέλο δεν μπορώ να ξεχωρίσω.

Τώρα πια περιμένω να δω κι

ένα γάμο μέσω τηλεδιάσκεψης!

Chrisgio

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Μα ποιος ήταν, τελικά, αυτός ο Μάρσαλ;


του Σωτήρη Αθηναίου

“Νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα”
έτσι ονομάστηκε από τα ΜΜΕ το πρόγραμμα Ευρωπαϊκής ανάπτυξης του συμβουλίου Κορυφής της Ε.Ε.

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι ο Τζορτζ Μάρσαλ (George Catlett Marshall, 1880 – 1959) ήταν ένας διαπρεπής οικονομολόγος, που έδρασε αμέσως μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική. Ο Μάρσαλ ήταν αξιωματικός του Αμερικάνικου στρατού και δεν είχε καμία σχέση με τα οικονομικά.
Αποφοίτησε από το στρατιωτικό Ινστιτούτο της Βιρτζίνια το 1901 και υπηρέτησε στις Φιλιππίνες και την Κίνα.
Είχε πολύ καλές πολιτικές διασυνδέσεις για αυτό το 1941 ελέγχει και επιτηρεί τις ενέργειες των επιστημόνων που εργάζονται για την ατομική βόμβα. Θα είναι στην ηγετική ομάδα που θα οργανώσει την επίθεση των Αμερικάνων στην Ευρώπη.
Μετά το τέλος του πολέμου ακολούθησε τη διπλωματία και τον Ιανουάριο του 1947 διορίστηκε υπουργός των εξωτερικών. Στο αξίωμα αυτό θα μείνει, μόλις δύο χρόνια, αλλά επειδή θα εισηγηθεί την οικονομική βοήθεια προς την Ευρώπη (γνωστή ως σχέδιο Μάρσαλ, Marshall Plan, επίσημα: European Recovery Program, ERP) ) θα μείνει στην Ιστορία ως ένας οραματιστής πολιτικός που παραδειγματίζει μέχρι σήμερα τους αναποφάσιστους πολιτικούς μας.
Ο Μάρσαλ λόγω της στήριξης του στο οικονομικό σχέδιο, το 1953 θα βραβευτεί με το βραβείο Νόμπελ ειρήνης.

Από τα 24γράμματα

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Ο πατέράς, ο γιός και το σπουργίτι...



Το πήρα από το Εκφράσου ελεύθερα

φφφ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...